Ik had de dromen gisteren opnieuw.
Vreemder en levendiger dan ooit.
Ik droomde van zijn wereld, de wereld van vroeger.
Voor de Votans kwamen.
Kom op, wegwezen.
Kom mee.
33 JAAR LATER
TERRAGEVORMDE AARDE
Ik ben geboren in de wereld die erna kwam.
Nadat de ruimtetuigen die mijn volk brachten, vernietigd werden.
Nadat de arken vielen.
Nadat de terravormers zijn planeet voorgoed veranderden.
De aarde zoals hij die kende, is verdwenen.
Het sterrenstelsel van mijn volk is dood.
Toen ik een kind was, zei Nolan me dat deze wereld geen autochtonen had.
Ze is dus van iedereen.
Hij zegt dat Antarctica het paradijs is.
Ik wil hem graag geloven, maar ik ben al te vaak teleurgesteld.
Ik hou van mijn vader.
Maar zijn beloftes draaien meestal op niks uit.
Weiger je te praten of ben je alleen maar wat stiller dan anders?
Misschien kun je me een hint geven?
Eens knikken, van gelaatsuitdrukking veranderen, ademen.
Ja, de nabijheidsvector, ik zie hem.
Hoe kon ik nu weten dat ze getrouwd was? Ze dragen geen ringen.
Ze hebben alleen rare feromonen en daar heb ik geen neus voor.
Nooit meer.
Ik zal je nooit meer in zo'n compromitterende situatie plaatsen.
Impact op 20 kilometer.
Eindelijk geld in het laatje.
We kijken wat er te redden valt.
Alles in orde.
Honderden jaren in de ruimte en dan sterven ze in hun slaap.
Kom op.
Moet je die terraspits zien. Nog geen deukje.
Hij ziet er intact uit.
Heb je dat dingesje?
Even kijken of we hem aan de gang krijgen.
Bingo.
Wat is dat waard?
De republiek betaalt flink voor Votan-technologie.
Voor een terrasfeer in perfecte staat...
Makkelijk drie miljoen.
- Dus nu zijn we rijk? - Ja, hoor.
Dan kunnen we Varus terugbetalen.
En er is genoeg over om naar Antarctica te gaan.
Jij en ik gaan op het strand liggen luieren tot de arken verrijzen.
Geestrijders. Je kunt beter blijven...
Rustig, vrienden.
We willen geen problemen.
Kleintje, waarom werk je samen met deze mens?
- Waarom blijf je niet bij je soort? - Jullie stinken.
Zoveel vuur. Jij bent duidelijk een Irathient.
Ze is maar het huisdier van deze mens.
- Geeft hij je lekkere brokken? - We zijn kannibalen. Blijf je eten?
Genoeg.
Jij...
- Naar buiten. - Oké.
Ga.
Vooruit.
Alsjeblieft, jongens.
- Mooi. - Daar heb ik hard voor gewerkt.
Mooi, hè.
Je hebt mijn kar toch niet nodig om te overleven? Het is maar een wrak.
Hij verbruikt heel veel.
De verwarming werkt niet. Zie je wel? Niks waard.
Niks waard.
- Maak je rugzak leeg. - Het goede spul zit nog in de ark.
Leegmaken.
Wegwezen.
En onze kar dan?
Vergeet die maar.
Zeker weten dat ze een Irathient is.
Kom op, doorlopen. Er schuilen gevaren in deze bossen.
Er is een kamp in die richting.
Ik heb het op de scanner gezien, maar ik weet niet hoe ver het nog is.
- We moeten even rusten. - Nee, ga door.
- Irisa, wat is er? - Ik ben geraakt.
Kom op. Dit gaat pijn doen. Het spijt me.
Het spijt me. Flinke meid, goed zo.
Kom maar op, loebas.
Verdomme.
- Voorzichtig met haar. - Je bent veilig.
- Laat het net zakken. We zijn er. -In orde. Stand-by voor protocol.
Die boog...
- Is dit St Louis? - Dat was het ooit.
Nu noemen we het Defiance.
Het einde van de Pale Wars had een begin. We kennen het verhaal.
Terwijl het fort brandde, staakten de mensen en de Votans hun strijd.
De generaals bevalen hen voort te strijden,
maar de opstandige soldaten weigerden.
Ze werkten samen om ingesloten burgers uit het puin te bevrijden.
Deze ene gebeurtenis bracht de acht rassen samen.
Het nieuws en de opstand verspreidden zich over de planeet.
Precies vijftien jaar geleden werden de Pale Wars beëindigd.
Ter nagedachtenis aan deze gebeurtenis
huldig ik met grote trots dit standbeeld in
en open de festiviteiten rond de Wapenstilstandsdag.
Ik wil enkele mensen bedanken.
U weet dat ik deze functie pas bekleed.
Dit was een project van mijn voorganger,
burgemeester Nicolette Riordon.
Ex-burgemeester.
Het heeft me acht jaar gekost om me van die rotbaan te ontdoen.
Ik dank ook twee mensen die met hun gulle steun dit feest mogelijk maken.
Rechts van me, Mr Datak Tarr, zijn vrouw, Stahma, en hun zoon, Alak.
En links van me, de eigenaar van de McCawley-mijnen,
Rafe McCawley en zijn kinderen, Luke, Quentin en Christie.
- Betekent applaus zoveel voor je? - Wil je ook applaus? Vertrek dan.
Dan krijg je een staande ovatie.
Defiance.
Ik kan wel kotsen. Dat was vreselijk, houterig...
Onzin, je deed het prima.
Nee, ik ben genetisch niet in staat mensen te inspireren.
Onzin.
Niks onzin. Als je assistente heb ik leren organiseren, maar meer niet.
Geloof me maar, je bent een natuurtalent.
- Ik heb een oog voor talent. - Dames?
Dank je.
- Genoeg. - Dank u.
- Hoelang blijf je in Cedars? - Helaas heb ik daar een nichtje wonen.
De republiek heeft er een grijze plek van gemaakt.
De mensen lopen er als robots rond.
Een afgevaardigde wil graag met ons samenwerken.
Je moet niet toehappen. Dan laten ze je nooit meer los.
Sprinkhaantje, wij zijn op onze vrijheid gesteld.
- Sprinkhaantje? - Je geeft me het gevoel dat ik oud ben.
- Hoe gaat het met de patiënten? - De Irathient opereren we zo.
En de mens wil ons laten geloven dat hij nog buiten bewustzijn is.
- Drinken. Je bent uitgedroogd. - Bedankt.
- Tommy, je moest hem niet boeien. - Hij was gewapend.
Nu niet meer. Zie je die tattoo op zijn schouder?
Die boeien houden hem toch niet tegen.
Geef me je pols.
Het duurde me wat te lang.
Mijn naam is Garret Clancy. Ik ben de ordehandhaver.
Dit is mijn assistent, Tommy LaSalle. En daar is dokter Yewll.
Nolan. Mijn reisgezel is Irisa.
- Je hebt in het leger gediend. - Ja, de 31ste divisie Geeljassen.
De jassen. Jullie zijn tot het einde doorgegaan.
- Jij zat in de 9de. De opstandelingen. - De opstandelingen, ja. Ik weet het.
- Deze stad is naar die slag genoemd. - Alles is naar die slag genoemd.
Dat klopt wel, Kom, de burgemeester wil je spreken.
- Mijn reisgezel... - Die redt het wel.
Maar ik moet deze wond dichtmaken.
Oké, trut, geef me dat scalpel of ik gooi je de straat op.
Onmiddellijk.
- Veel feestgangers hier. - Vandaag is een feestdag.
Daar is het kantoor van de burgemeester.
Die verwaande zak zorgde dat er veel mijnwerkers waren,
zodat hij meer applaus dan ik zou krijgen. Wat voor iemand doet zoiets nu?
Het is kinderachtig. Het is mijn verachting niet waard.
Je ergert je omdat het jouw idee niet was.
Dat is niet erg aardig.
Weet je wat me opviel?
Dat het applaus voor Rafe McCawley amper luider was.
- Dat zegt wel wat. - Dat mijn vrouw me vleit, ja.
Ik zal je thuis nog een beetje meer vleien.
- Onze zoon gaat vanavond uit. - Uit?
Waarheen?
- Ik wil Alak niet met die kliek zien. - Hij is jong. Hij tast zijn grenzen af.
Je moet me niet betuttelen, Stahma.
Alak schaadt zijn familie met zijn wilde streken.
Ik heb te hard gewerkt en te veel nare dingen gedaan om respect te winnen.
Ik sponsor dit feest.
Datak Tarr op hetzelfde podium als de grote Rafe McCawley.
Ik werd aan deze mensen als zijn gelijke voorgesteld.
Ik doe dit zodat Alak betere kansen zou krijgen dan ik had.
Ik ben niet te laat. Mr Tarr, u mag niet denken dat ik te laat ben.
- Gelick is niet komen innen. - Papa.
Lieve schatten, ik heb hier zoveel van.
Kunnen jullie me misschien helpen deze op te eten?
Er zal iemand komen.
Als je me nog eens direct benadert, zal ik meer dan alleen je hand breken.
Zie je nu? Ik verdraag zulke gênante ontmoetingen
om ze mijn zoon te besparen. Dit is mijn geschenk voor hem.
Als Alak daar niet van wil weten, breekt hij mijn hart.
- Ik zal met hem praten. - Doe dat.
Ik wil het hier niet meer over hebben.
Burgemeester Nicky is vertrokken.
En ambassadeur Tenetty stuurt ons een voorstel.
De republiek wil ons medicijnen en munitie geven
- in ruil voor een veiligheidspact... - Afgewezen.
Oké.
- De arkjager wacht nog altijd buiten. - Waar komt zijn gezel vandaan?
- Ik wil geen gedoe met de Geestrijders. - Ze heeft geen stamtekens.
Hij heeft met de 9de gevochten. Een opstandeling.
Da's lang geleden. Ik wil weten wat hij nu doet. Laat hem binnen.
Ze is klaar voor u.
- Mevrouw de burgemeester. - Niet zo formeel. Zeg maar Amanda.
Single malt?
- Hoe kom je daaraan? - Van een paar zwervers.
Ze wilden er verf mee verwijderen.
Ik hoor dat ze jou en dat Irathient- meisje halfdood buiten het net vonden.
Heb je haar buitgemaakt?
- Je gezel. Je minnares. - We zijn gewoon op doorreis.
Irathients en mensen schieten hier niet zo goed met elkaar op.
- Ik wil geen gedoe met Geestrijders. - Ze is mijn dochter.
Je dochter?
- Ze lijkt me een volbloed. - Ze is een oorlogswees.
Ik vond haar in Denver.
Het ging niet goed met haar. Ik heb haar gered en grootgebracht.
Ze is een lieve meid.
- Ze sneed mijn arts bijna de keel door. - Zoals ik al zei, ze is een lieve meid.
Je ordehandhaver...
- Hij nam me mijn wapen af. - Hij doet zijn werk.
Ja. Niettemin.
Ik zou het graag terug hebben. Snap je?
Je lijkt me geen honkvaste kerel. Wil je je vestigen?
- Nee. - Dan wordt dit een makkelijk gesprek.
Doc Yewll zal je 'dochter' verzorgen.
Drink intussen wat in de pub. Je kunt zelf betalen.
Als ze genezen is, escorteren we jullie naar het net.
Dan krijg je je pistool terug en kun je gaan.
De Geestrijders hebben ons beroofd.
Ze hebben onze kar, onze zware wapens, onze voorraden.
Ze haalden nog net onze zakken niet leeg.
Om te kunnen vertrekken,
moeten we eerst wat verdienen.
En je kunt niks verdienen zonder je wapen, hè?
Dat is niet simpel.
Het bordeel zoekt altijd nieuwe gezichten. En een knappe bink als jij...
Jij zou ze binnendrijven.
Snap je?
Wil je dansen?
Ik dans als een mens. Ik kijk liever.
- Dat is een Casti-gezegde. - 'Pluk de dag.'
Goed dan.
Maar lach me niet uit.
Dat zou ik nooit doen.
- Wat moet dit? - Je moet van mijn zus blijven.
Ik heb jou niks gevraagd.
Laat hem met rust.
Jij gaat eraan.
- Alak, nee. Hij is dronken. - Dit duurt niet lang.
Doe dit niet, Luke. Niet hier.
Hou allebei op.
- Alak, niet doen. Leg je wapen neer. - Quentin, haal hem hier weg.
- Snij je maar niet aan dat mes. - Ik ga jou snijden.
Hoe kun je nu zo dom zijn? Je weet wie zijn pa is. Dat zijn gevaarlijke lui.
Onze zus trekt met dat volkje op. Als pa dat ontdekt...
Pa komt het niet te weten.
Geef me je sleutel. Ik rij wel.
- Rij met Christie mee. Ik moet weg. - Waar ga je heen?
Ik heb een afspraak.
Wat is er aan de hand?
Je verdwijnt op alle uren van de dag. Waar ben je mee bezig?
Ik ben thuis voor het eten.
Knap werk, dokter.
Bedankt voor het compliment. Je mag nu ook betalen.
Het zit zo, we zijn beroofd...
- Ik heb hier ergens nog wel wat. - Laat maar zitten.
Geef dat meisje wat te eten. Betaal me wanneer je kunt.
Bedankt, dokter.
Bedankt.
Kunnen we nu gaan?
Klaplopers.
- Ik wil snel weg uit deze stad. - Niet te voet. Eerst vervoer regelen.
- Verkoop de terrasfeer. - Niet hier.
Als ze ons er hier mee betrappen, lynchen ze ons.
- Wat is dan je plan? - We kopen eerst een nieuwe kar
en graven dan de terrasfeer op.
Hoi, grote jongen.
- Misschien later. - Zeker weten?
- Vooruit, Kenya. Kom op. - Rupert, wie denk je wel dat ik ben?
Ik doe hard mijn best om van dit bordeel een warme plek te maken.
Ik heb de muren geverfd en ik heb zelf de gordijnen genaaid.
En dan kom jij de boel hier opstinken.
Sorry.
Wel, het is beledigend. Kom hier. Ga maar terug naar huis.
Ga douchen en scheer je en trek een schoon hemd aan.
Als ik dan toevallig niet net bezig ben,
kunnen we je lusten met een sekstransactie bevredigen.
Ga nu.
Maak dat je wegkomt.
Mijnwerkers. Je moet ze africhten.
- Jij bent nieuw hier. - Hoe raad je het?
Ik heb je hier nog niet gezien, dus moet je wel nieuw in de stad zijn.
Bof je even dat je in de NeedWant bent binnengelopen.
Dit is de best partytent aan deze kant van de stormwering.
- Ik ben Kenya. - Nolan. En dit is Irisa.
Kenya, waar kan ik hier wat geld verdienen?
- Langzaam of snel? - Snel.
- Ga naar de Hollows. - Wat is er daar?
Dat zul je wel zien.
Het bevalt me hier steeds meer.
- Dit is een slecht idee. - Het is net Kansas City.
- Daar werd je neergestoken. - Dit is een andere situatie.
De winnaar.
Wie volgt? Wie heeft de techniek en het lef
om onze kampioen uit te dagen tegen een notering van 10-1?
Ik wel.
Akkoord. Inzetten aan 10-1 op de vreemdeling met de ballen.
Regel wat weddenschappen. Ik probeer het te rekken.
- Je bent een idioot. - Weet ik.
Hij gaat eraan.
Het huis eigent zich het voorrecht toe een nieuwe kampioen in te zetten.
Moet ik tegen een bioman vechten?
Als je je terugtrekt, verlies je je inzet.
Vooruit dan maar.
- Braaf, Tito. - Ik ga.
Nee. Wacht.
Tito, kom terug.
U moet de plannen voor de nieuwe waterput tekenen.
De generaties komen en gaan, maar de papiermolen blijft.
- Alsjeblieft. - Bedankt.
Alles oké?
Indogenen moeten geen 12-bal spelen. Nu heb ik kramp in mijn been.
- Mevrouw de burgemeester. - Garret, hoelang ken je me al?
- Zeg maar Amanda. - Kom maar mee, Amanda.
Je hebt het gehoord. 10-1 voor de nieuwe.
- Hoelang wou je hem nog sparen? - Ik ben nog aan het opwarmen.
Het is niet persoonlijk.
De winnaar.
- Waarom duurde dat nu zo lang? - Ik wist de uitknop niet meer te zitten.
Ik regel een kar, jij de voorraden. Ik zie je in de NeedWant.
- Gefeliciteerd, dat was spannend. - Graag gedaan.
Ik ben Datak Tarr.
Ik heb een belang in deze zaak, net als velen in de Hollows.
Je hebt mijn bioman gedeactiveerd.
Tijdelijk. Geef hem een paar duizend volt en hij is weer de oude.
Ik vrees dat je actie een zogenaamde slag onder de gordel was.
- Dat gaat in tegen de huisregels. - Je bedoelt jouw regels.
Castithans hebben een gezegde.
'De vrucht van 'n kwade daad smaakt zuur.'
Rustig.
Voor je moeite.
- Dat is niet genoeg voor een kar, hè? - Nee.
Maar wel voor een bad en schone kleren.
Met de nieuwe hopper produceren we 45 kubieke meter per minuut meer.
Goed zo. Alle beetjes helpen.
Heel goed, Quentin.
- Je bent laat, kleintje. - Ik was de tijd vergeten.
Heb je je broer gezien?
- Nee. - Waar zou die kunnen zitten?
Hij zou voor het eten thuis zijn.
Hij is groot genoeg. Eet maar.
Ziet er goed uit, Bertie. Is dit familie van je?
- Pa... - Pa, kijk hier eens...
Jullie praten altijd over het werk. Neem eens vakantie.
Vakantie? Wat moet ik met vakantie doen?
- Niet allemaal tegelijk opstaan. - Daar betaal ik je voor.
Zijn rechternier werd doorboord, maar hij stierf door een Votan-wapen.
Dit zijn brandwonden van koudvuur.
Hij is vermoord.
- We zullen de dader vinden. - Nee.
Ik zal hem vinden.
Pa...
Jij weet iets.
Zeg het me.
Er was een gevecht.
- Luke en... - Wie?
Hij dreigde hem te doden.
Ik vroeg je wie.
Alak Tarr.
- Rafe, laat mij maar. - Laat Clancy zijn werk doen.
Als hij het was, wordt hij gestraft.
Clancy, je bent als een broer voor me. Maar je moet me niet dwarsbomen.
Vind die jongen voor hij het doet.
Dat was fantastisch. Ik vraag er niet graag geld voor.
En ik betaal er niet graag voor.
Jij. Opstaan.
Waarom zou ik met je meegaan, opa?
Ik vraag het niet nog een keer. Opstaan.
Nu.
- Wie is die knul? - Dataks zoon, Alak.
Alsof je dat niet weet. Je hebt Luke vermoord.
Ik moet naar beneden.
- Is Luke dood? - Ja.
We kregen ruzie, maar Luke is daarna vertrokken.
Ik gok hier al de hele avond met mijn vrienden.
Alsof ik die idioten geloof. Sta op of ik sleur je van je stoel.
- Laat Clancy zijn werk doen. - Achteruit, Kenya.
- Als je mij wat doet, zal mijn vader... - Je vader kan hetzelfde krijgen.
Bedankt dat je mijn stoel warm hield.
- Wie ben jij nou weer? - Ik kaart met deze knul.
Hij staat 200 scrib bij me in het krijt. Het loopt net goed voor me.
Kun je je lynchpartij uitstellen tot ik mijn geld heb? Dat zou fijn zijn.
Sorry, hij liet me schrikken.
Hier wordt niemand gelyncht.
We willen die knul vragen stellen.
Mij lijkt het alsof alleen het touw nog ontbreekt.
Of houdt dat je broek op?
Hak, weg met hem.
Mijn vriendin houdt van scherpe wapens. Flessen, messen...
- Desnoods ook je gebroken tanden. - Stop. Doe niks doms, papa.
- Je hebt de verkeerde. - Dat denk je maar.
- Alak heeft Luke niks gedaan. - Ga door.
- Zeg hem wat je mij zei. - Christie, doe dit niet.
Alak was de hele avond bij mij, tot ik naar huis kwam.
Papa, nee.
Hij is dood. De ordehandhaver is dood.